BİRÇOK ŞEYİN TİRADI
I . Alışkanlıklarımızın temelinin neyin üzerine kurulduğunun farkında mıyızdır? Yaşamı daha çekilebilir kılan ayrıntıların kıymeti ne kadar dilimizdedir? Kendi kargaşamızın içinde debelenirken her türden değeri nasılda yadsırız. Koridorları hızlıca geçer; egomuza yeniliriz. Kendine kapılan insanın -yenik- yazgısıdır bu. Bireyin yürüdüğünün farkında olması gerekir. Zihin duyarsızsa önüne çıkan her şeyi yok eder. Yıkımını izlerken düşünme gafletine girmez ve sonunu hazırlar. Kendine körkütük olanın duyarsızlığı; egonun sonudur. Bu sonda kıskaç daralmış, soyut dizgeler azalmıştır. Acı, heyecan, haz ve mutluluk... biraz da korku… İşte çağdaş öz yaşam çemberi. Kibir gün geçtikçe büyüyor. Hırs yaşamın önüne geçiyor. Her yer sessiz. Bu sessizlik kimseyi rahatsız etmiyor. Kimse yaşamak için çıldırmıyor; yarını değiştirmek için bir adım atmıyor. Topyekün bir boyun eğişin resmi içinde sesler yükseliyor. Çığlıklar kulakları sağır ediyor. Herkes suskun ve razı. Değişmek için çok korkak, yaşa...